با روانشناسی میل به خوردن در دلبندتان را افزایش دهید

ابتدا باید علت بدغذایی یا کم خوراکی کودک خود را بفهمیم. برای فهم علت، زیاد راه دوری نروید، علت را عموما در رفتار و شیوه های فرزندپروری خود راحت تر می توانید پیدا کنید

من غذای قرمز دوست ندارم»، «وای این بوی پیاز میده»، «من ماهی دوست ندارم»، «بازم خورشت؟!»، «من نون و پنیر و سبزی نمی‌برم مدرسه به جاش از بوفه ساندویچ می‌خرم»… این جمله‌ها برای بیشتر خانواده‌ها آشناست و شاید شما هم آنها را از زبان کودکتان شنیده باشید.

در چنین شرایطی والدین دو راه بیشتر ندارند یا با خواسته فرزندشان کنار بیایند که در این صورت باید مدام با مشکل بدغذایی کودک دست و پنجه نرم کنند یا این‌که با سختگیری منطقی و صبوری و تنوع غذایی به نتیجه دلخواهشان برسند.

ذائقه بچه‌ها به دوران جنینی آنها و زمانی که در رحم مادر هستند، برمی‌گردد. پس اگر می‌خواهید کودکتان همه گروه‌های غذایی را بخورد، بهتر است در طول دوره بارداری همه گروه‌های غذایی را مصرف کنید. بسیاری از متخصصان معتقدند طعم و بوی غذاهایی که مادر می‌خورد، در خون او جریان می‌یابد و از طریق جفت به بدن جنین می‌رسد و ذائقه او را شکل می‌دهد. البته این مراحل ابتدایی تشکیل ذائقه است و با به دنیا آمدن کودک ذائقه اصلی او شکل می‌گیرد و این وظیفه مادر است که تغذیه مناسب را به نوزادش بیاموزد.

دکتر ناصر کلانتری، متخصص تغذیه کودکان و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در گفت‌وگو با جام‌جم می‌گوید: غذای انحصاری کودک تا شش ماهگی فقط شیر مادر است، اما مزه این شیر نیز اهمیت زیادی دارد. به این معنا که اگر مادر در دوران شیردهی همه گروه‌های غذایی را مصرف کند و اجازه دهد تا شیر طعم همه نوع موادغذایی را بگیرد، محکم‌ترین قدم را برای شکل‌گیری مناسب ذائقه کودک خود برداشته است. وقتی سن کودک بیشتر می‌شود، ذائقه غذایی او هم بهتر شکل می‌گیرد و در حقیقت پایدار می‌شود.
اما نکته مهم این است که همه مادران هنگام تهیه غذاهای کمکی هم باید طبق توصیه پزشک عمل کنند. مثلا ما به مادر می‌گوییم برای کودک سوپ سبزیجات بپزد، زیرا می‌خواهیم ذائقه کودک را به سمت مصرف سبزیجات ببریم تا در آینده هم مصرف سبزیجات به یک عادت روزانه تبدیل شود، اما مادر با توجه به ذائقه خود از سبزیجات کم می‌کند و گوشت بیشتری در سوپ می‌ریزد تا به اصطلاح فرزندش قوت بگیرد. چنین کاری صددرصد اشتباه است چون کودک در سنین بالاتر تمایلی به مصرف میوه و سبزی نخواهد داشت و به جای آن به مصرف غذاهای گوشتی مثل سوسیس، کالباس و… گرایش دارد.

غذای کودک را نچشید

به گفته دکتر کلانتری، مادران هنگام پختن غذاهای کمکی به هیچ عنوان نباید مزه غذا را بچشند، چون اگر تشخیص بدهند غذا کم نمک است به آن نمک می‌زنند و به این ترتیب مادر ناخواسته کودک را به سمت غذاهای شور ترغیب می‌کند و باعث می‌شود کودک در دوران بزرگسالی علاقه بیشتری به مصرف نمک داشته باشد. حتی توصیه ما این است که خانواده‌ها از همان دوران کودکی فرزندشان از آوردن نمکدان سر سفره خودداری کنند. از طرفی در دو سال اول زندگی کودک، کلیه‌ها به طور کامل کار نمی‌کنند و با مصرف نمک زیاد، شاهد تجمع آب و نمک در بدن کودک و متاسفانه اختلالات کلیوی، قلبی و ریوی خواهیم بود که سلامتش را به خطر می‌اندازند. باید بدانید تا یک‌سالگی اضافه کردن نمک و شکر در غذاهای کودک ممنوع است، اما از یک‌سالگی به بعد، مادر باید حداکثر سه انگشت خود (مثلا انگشت شست، نشانه و میانه) را به صورت فشرده در ظرف نمک فرو ببرد و بعد از کمی فشار آرام دستش را از ظرف خارج کند. دانه‌های نمکی که بین انگشتان او باقی می‌ماند، مقدار نمک مجازی است که باید در غذای کودک آن هم بعد از سن مجاز، ریخته شود.

اولین روش برخورد با بچه‌های بدغذا

گاهی اوقات والدین با به کار گرفتن همه توصیه‌های گفته شده باز هم دچار مشکل می‌شوند و کودکشان از خوردن بعضی از خوراکی‌ها مثل شیر، میوه و سبزی، ماهی و… امتناع می‌کند. در چنین شرایطی اولین توصیه ما این است که به هیچ عنوان نباید بچه را به زور وادار کرد که فلان ماده غذایی را بخورد، بلکه تشویق کودکان به مصرف غذاهای سالم باید غیرمستقیم باشد. از طرفی خانواده‌ای می‌تواند توقع مصرف غذاهای سالم را از کودک داشته باشد که تک‌تک اعضای خانواده همه نوع موادغذایی را بخورند و ذائقه غذاهای خاصی نداشته باشند. به بیان دیگر نمی‌توانیم غذای سرخ کرده درست کنیم و از کودک بخواهیم غذای بخارپز بخورد، در عین حال، اغلب کودکان در دو تا چهار سالگی معمولا یکی از والدین خود را به صورت ناخودآگاه الگو قرار می‌دهند و همه رفتارهای او را تقلید می‌کنند. (در بسیاری از موارد دخترها از پدر و پسرها رفتار مادر را تقلید می‌کنند) بنابراین توصیه ما به والدین این است که در حضور بچه همه نوع موادغذایی را مصرف کنند. در این صورت بعد از گذشت سه تا چهار هفته کودک سعی می‌کند همان غذاها را اگر هم قبلا دوست نداشته، امتحان کند و در بسیاری از مواقع نیز به سمت این غذاها تمایل پیدا می‌کند و چه بهتر که این غذاها سالم و باارزش بالا باشند، اما اگر ذائقه کودک تغییری نکرد و باز هم از خوردن سبزی، شیر و… خودداری کرد باید امیدوار باشیم که در مهدکودک شرایط بهتر شود. معمولا مربیان حرفه‌ای مهدکودک بچه‌های به اصطلاح خوش خوراک را در مرکز توجه قرار می‌دهند و از بچه‌های دیگر می‌خواهند مانند او رفتار کنند و همه موادغذایی را بخورند. مثلا اگر بچه‌ای شیر دوست ندارد و ببیند دوستش در مهدکودک شیر می‌خورد و مربیان او را تشویق می‌کنند، به صورت غیرارادی به سمت خوردن شیر رغبت پیدا می‌کند. بنابراین تاثیر گروه همسالان و اهمیت رفتن بچه‌ها به مهد را نمی‌توان نادیده گرفت.

با لجبازی بچه‌های بدغذا چه کنیم؟

دکتر آسیه فخری‌زاده، روان‌شناس کودک و نوجوان نیز در گفت‌وگو با جام‌جم می‌گوید: بسیاری از والدین بویژه مادرها سعی می‌کنند هنگام غذا دادن به کودک حواسش را پرت کنند، با او بازی کنند یا این‌که با تهدید مجبورش کنند، غذا بخورد. این یکی از روش‌های نادرست تربیتی است چون کودک به مرور زمان از غذا خوردن زده می‌شود و بنای ناسازگاری می‌گذارد. بهترین توصیه این است که تعداد وعده‌های غذایی زیاد و حجم آن کم باشد. اگر کودک بی‌اشتها باشد و غذای زیادی به او بدهیم از خوردن کناره‌گیری می‌کند. همچنین باید به فرزندتان اجازه دهید خودش غذا بخورد و نگران کثیف شدن لباس و… نباشید چون این کار برایش لذت‌بخش است و معمولا به غذایی نه نمی‌گوید. حتی قرار دادن کودک (بعد از سه سالگی) در جمع کودکان دیگر در بهتر غذا خوردن او موثر است. همچنین به مرور زمان کودک باید متوجه شود که نمی‌تواند به هر قیمتی که خواست بازی کند و سپس غذا بخورد، بلکه غذا خوردن زمان مشخصی دارد. حتی کودک نباید حس کند مادرش بابت غذا نخوردنش نگران می‌شود چون در این حالت دست به انتخاب می‌زند و هر چیزی را نمی‌خورد.

نگرانی بیش از حد ممنوع

در بسیاری از مواقع کودک به دنبال بهانه‌گیری است و فهرست غذاهایی که نمی‌خورد بتدریج زیاد می‌شود. در واقع کودک بهانه‌گیر سعی دارد از غذا به عنوان ابزاری برای تسلط بر والدین استفاده کند. پس اگر فرزندتان علاقه‌اش را به غذایی از دست می‌دهد و از خوردن آن امتناع می‌کند به این موضوع توجهی نکنید و اجازه دهید آنچه دوست دارد بخورد و آنچه را نمی‌خواهد نخورد و پس از اتمام زمان غذا خوردن، ظرف غذایش را بدون هیچ اشاره‌ای بردارید. وقتی هم کودک به خوبی غذا می‌خورد از او تعریف و تمجید کنید. از طرفی تا حد امکان، برای اعضای خانواده یک نوع غذا بپزید و هیچ وقت چند نوع خوراکی را به کودک پیشنهاد ندهید تا از میان آنها یکی را انتخاب کند چون این کار برایتان دردسرساز شده و ممکن است کودکتان بدغذا شود. اگر هم فرزندتان غذایش را نمی‌خورد، او را تا اتمام غذا سرسفره یا میز ننشانید و با او سازش کنید. مثلا بگویید: «اگه فقط چهار قاشق دیگه بخوری میتونی از سر میز بلندشی!» فراموش نکنید نگرانی بیش از حد فقط اعصابتان را به هم می‌ریزد چون فرزند‌تان با یک وعده غذا نخوردن از گرسنگی نمی‌میرد و سوءتغذیه نمی‌گیرد، پس باقیمانده غذایش را نخورید یا به او جایزه‌ای مثل شکلات و بیسکویت ندهید چون باید بداند که اگر غذایش را نخورد چیز دیگری به جای غذا به او داده نخواهد شد.

با نوشابه‌های رژیمی به بیماری دیابت نزدیک تر می شوید

با وجود گفت و گوهایی که در باره ارتباط میان نوشابه‌های رژیمی و چاقی وجود دارد، بحث جدیدی که در Nature چاپ شده است در آن نوشته شده که نوشابه‌های شیرین شده‌ مصنوعی، به دلیل تاثیراتی که روی باکتری‌های سیستم گوارش میگذارند، سبب عدم تحمل گلوکز و بالا رفتن ریسک ابتلا به دیابت شوند!

دیابت، هفتمین علت مرگ و میر در ایالات متحده است و حدود ۲۹ ملیون آمریکایی با این بیماری زندگی می‌کنند.

اصطلاح عدم تحمل گلوکز، راهی برای توصیف مشکلات مربوط به سوخت و ساز بدن است، که می‌تواند باعث شود قند خون، بالاتر از میزان طبیعی‌اش شود. این مسئله، با گذشت زمان می‌تواند خطر ابتلا به دیابت را افزایش دهد.

یافته‌های بدست آمده از این مطالعه که توسط محققان در موسسه‌ی علوم وایزمن انجام شد، می‌تواند روی بخش بزرگی از جمعیت ما تاثیر بگذارد، به این دلیل که بسیاری از مردم، نوشیدنی‌های بدون کالری مانند نوشابه‌های رژیمی می‌نوشند، زیرا آنها مستقیما قند خون را بالا نمی‌برند.

نتایج این مطالعه‌ی جدید از فعالیت میکروب‌های داخلی روده یا میکروبیوم (انواع باکتری‌هایی که در روده‌ی ما زندگی می‌کنند) بدست آمده است. باکتری‌های موجود در روده‌ی انسان‌ها، بیشتر از تعداد سلول‌های بدنشان است، و حدود ۱۶۰ نوع باکتری در هر یک از ما وجود دارد.

نوع باکتری‌ها به این عوامل بستگی دارد: روش بدنیا آمدن ما، چگونگی تغذیه‌ی ما در کودکی، چیزهایی که در بزرگسالی می‌خوریم و همچنین هر آنتی بیوتیک یا داروی دیگری که تا بحال مصرف کرده‌ایم.

باکتری‌های روده، چیزهای مفیدی هستند. آنها از سیستم ایمنی بدن ما حمایت می‌کنند و ویتامین‌های K وB12 تولید می‌کنند. اگرچه این قسمت از تحقیقات، نسبتا جدید است، اما دانشمندان درحال بررسی آن هستند که آیا میکروبیوم منحصر بفرد یک شخص می‌تواند سیستم ایمنی، گوارش، وزن، رفتار، خلق و خو و حتی بیماری‌هایی مانند دیابت را کنترل کند یا نه.

در مطالعه‌ی اخیر در مورد عدم تحمل گلوکز، بنظر می‌رسد وجود شیرین کننده‌های مصنوعی به بعضی باکتریهای روده اجازه‌ی رشد می‌دهد، اما مانع رشد بقیه می‌شود.

این مطالعه نشان داد که وارد کردن شیرین کننده‌های مصنوعی، از جمله ساخارین، آسپارتام و سوکرالوز، به روده‌ی موش‌ها می‌تواند ترکیب و عملکرد باکتری‌های مفیدی که در آنجا زندگی می‌کنند را تغییر دهد. در نتیجه منجر به مشکلات قند خون گردد.

وقتی محققان متوجه شدند که این موش‌ها مقاومت به انسولین پیدا کرده‌اند، در ادامه به تجزیه و تحلیل اطلاعات ۴۰۰ انسان پرداختند. با استفاده از این اطلاعات، آنها دریافتند افرادی که زیاد از شیرین کننده‌های مصنوعی استفاده می‌کردند نسبت به کسانی که از شیرین کننده‌های مصنوعی استفاده نمی‌کردند، نشانگر آزمایشگاهی قند خون بالاتری داشتند.

این مسئله غیر منتظره بود، زیرا شیرین کننده‌های مصنوعی، اغلب به این دلیل استفاده می‌شوند که قند خون مصرف کننده را بالا نمی‌برند.

پس از این کشف، محققان مطالعه‌ی کوچکی روی ۷ نفر که در هفته بین ۱۰ تا ۱۲ بسته شیرین کننده‌ی مصنوعی (این مقدار مصرف، بعنوان مقدار مصرف زیاد تعیین شد) مصرف می‌کردند، انجام دادند. حتی بعد از یک دوره‌ی کوتاه، اکثر این افراد دچار مشکلات قند خون شدند.

اگرچه این مطالعه تنها شامل ۷ نفر بود، اما نتایج هشدار دهنده‌ای داشت، زیرا قند خون بالا و عدم تحمل گلوکز در دراز مدت می‌تواند باعث ابتلای فرد به دیابت شود.

به یاد داشته باشید که برای بدست آوردن اطلاعات بیشتر در مورد این نظریه، به مطالعات بیشتری نیاز است. مطالعات میکروبیوم پیچیده است، زیرا هیچ دونفری با یک ترکیب باکتری یکسان وجود ندارند، همچنین هر کسی که از شیرین کننده‌های مصنوعی استفاده کند، لزوما به دیابت مبتلا نخواهد شد.

با تمام اختلاف نظرهای قبلی در مورد این نوشیدنی‌ها و تحقیقات جدید که انجام می‌شوند، شاید بهترین کار این باشد که از حالا از این نوشیدنی‌ها دوری کنیم، و بجای آنها از آب، آب گازدار ساده، یا انواع چای استفاده کنیم.

انواع تشنج در بچه و مهمترین علل آنها

از هر ده‌ كودك‌ تب‌دار، یك‌ نفر همراه‌ با تب‌ خود تشنج‌ نیز دارد. اغلب‌ تشنج‌ در 24 ساعت‌ اولیه‌ بیماری‌ بروز می ‌كند و در مواقعی‌ حتی‌ پیش‌ از تشخیص‌ تب‌ توسط‌ والدین، خود را نشان‌ می ‌دهد.

شایعترین علل تشنج در دوران نوزادی، نرسیدن اکسیژن به مغز آنهاست که ممکن است در اثر حوادث زایمانی برای کودک همچون پیچیدن بند ناف به دور گردن آنها یا نارس بودن کودک به وجود آید.

دکتر فرامرز فتوره چیان متخصص بیماری های کودکان و عضو انجمن مغزو اعصاب و صرع کودکان ایران گفت: 28 روز اول زندگی (نوزادی) مهمترین و حساس ترین دوران زندگی فرد است که گذر از این دوران بدون ابتلا به بیماری های تهدید کننده حیات می تواند تا حدودی ضامن بقای فرد در زندگی او باشد.

دکتر فتوره چیان افزود: متأسفانه در کشور ما با وجود این که به پیشرفت های زیادی در زمینه بهداشتی رسیده ایم اما هنوز شاهد مرگ و میر زیادی در زمان نوزادی هستیم که از مهمترین و تأثیرگذارترین آن، تشنج دوران نوزادی است.

وی افزود: تشنجات نوزادی عمدتاً به دو صورت فوکال و منتشره است که بیشتر به صورت موضعی دیده می شوند و به راحتی قابل تشخیص نیستند، همچنین شایع ترین فرم تشنج، تشنجات sabtle است که در نوزادان بیشتر دیده می شود.

وی در خصوص علائم این تشنج گفت: این نوع تشنج به صورت مکیدن لب، حرکت چرخشی چشم، حرکت پاها به صورت پا زدن رکابی، قطع تنفس یا آپنه (که بیشتر در نوزادان نارس دیده می شود) است.

دکتر فتوره چیان در خصوص علل تشنج در دوران نوزادی گفت: شایعترین علل نرسیدن اکسیژن به مغز است که می تواند علل مختلفی داشته باشد. همچنین خون ریزی داخل مغزی که بیشتر در نوزادان نارس شایع است، کاهش قند خون، کاهش کلسیم و منیزیم، کاهش و افزایش سدیم از جمله مواردی هستند که در تشنجات نوزادی مؤثر هستند.

وی افزود: راه های تشخیصی علل تشنج با شرح حال و معاینه فیزیکی پزشک موثر است، مثلاً انجام آزمایش ساده برای تشخیص اینکه آیا تشنج در اثر کاهش قند، کلسیم و منیزیم و افزایش و یا کاهش سدیم بوده یا نه و همچنین با استفاده از اقدامی مثل سونوگرافی از جمجمه با تشخیص این که آیا در اثر اشکال در مغز خونریزی ایجاد شده یا خیر صورت می گیرد.

وی با اشاره به اینکه هر آزمایش محاسن و معایبی را می تواند برای کودکان به همراه داشته باشد، گفت: آزمایشاتی مانند MRI به دلیل طولانی بودن آن و با توجه به شرایط کودک و نیز رادیولوژی برای کودکان بدحال می تواند مضر باشد. بهتر است در زمانی که نوزاد وضعیت پایدارتری دارد این کار انجام شود.

وی در خصوص درمان این نوع از کودکان گفت: نوع درمان بسته به علت به وجود آمدن این مشکل متفاوت خواهد بود.

تغذیه قبل از خواب چطوری باید باشد

اگر شما مواد غذایی را بوقتش استفاده کنید در آنصورت است که در زمان خواب نیز لاغر خواهید شد.اما اگر در زمان نادرست مواد غذایی را استفاده کنید در فردای آن روز شما چربی در بدنتان ذخیره می کنید.برای یک لاغری موفق لازم است ۲-۳ ساعت پیش از زمان خواب خود هیچ مواد غذایی به بدن نرسانید

البته قبل از خواب شما نباید زیاد احساس گرسنگی داشته باشید بلکه شما باید کمی‌ احساس گرسنگی کنید.در دوره کاهش وزن خود داشتن کمی‌ احساس گرسنگی در هنگام خواب میتواند مفید باشد.در این زمان بدن شما فرایند چربی‌ سوزی را انجام خواهد داد.در غیر این صورت احتمالا چربی‌ سوزی رخ نخواهد داد.
اما اکنون بیایید تصور کنیم که شما در زمان خواب تغذیه خود را انجام دهید.در این زمان بدن شما به خوبی‌ نمی‌تواند چربی‌ سوزی را انجام دهد و احتمال این وجود دارد که شما حتی چربی‌ بیشتری به دست آورید.هر زمان که شما تغذیه می‌کنید متابولیسم بدن کمی‌ افزایش می‌یابد.اما این افزایش سرعت در اواخر روز کم یا کلا تاثیر آن از بین میرود.شما دیگر نخواهید توانست از مزایای افزایش سرعت متابولیسم در زمان مصرف وعده غذایی در زمان خواب استفاده کنید.منبع سایت ادکوان .زیرا که ساعاتی‌ پس از مصرف شام بدن به طور طبیعی خود را برای خواب آماده می‌کند.این عمل باعث ایجاد یک ناتوانی در سرعت متابولیسم میشود و دیگر شما در این ساعات نمیتوانید از مزایای افزایش متابولیسم استفاده کنید.
چه باور کنید و چه باور نکنید تغذیه دیر هنگام در شب باعث میشود که کالری سوزی شما در روز بعد از آن نیز با مشکل مواجه شود.برای مثال میتوانیم بگوییم که شما مثلا در ساعت ۹:۳۰ شب یک ساندویچ و چیپس مصرف کردید.سپس شما ساعت ۱۰:۳۰ می‌خوابید و هنگامی که شما در ساعت ۸ صبح از خواب بیدار میشوید مطمئنا باید صبحانه خود را مصرف کنید.ولی‌ چون شب قبل از آن شما ساندویچ و چیپس مصرف کرده بودید احتمال اینکه احساس سیری کنید زیاد می‌باشد.بنابراین شانس اینکه شما وعده صبحانه خود را حذف کنید افزایش می‌یابد.در این صورت شما خود را از افزایش سرعت متابولیسم به واسطه‌ خوردن صبحانه محروم خواهید کرد.

نکات زیر را به یاد داشته باشید:
۱) مصرف بیش از حد مواد عذایی مخصوصاّ کربوهیدرات‌ها در اواخر شب باعث افزایش چربی‌ بدن شما خواهد شد.
۲) مصرف کربوهیدرات‌های با شاخص گلیسمیک بالا (پاستا، سیب زمینی‌، برنج سفید، شکر و…) درست قبل از خواب باعث افزایش سطح انسولین در بدن شده و تولید شبانه هورمون رشد را کند می‌کند.این موضوع بسیار بد می‌باشد زیرا که ۸۰% تولید این هورمون عضله‌ ساز و چربی‌ سوز در هنگام خواب می‌باشد.
۳) اگر بدن شما ۱۱ ساعت در حالت روزه داری باشد (مثلا ۸ شب تا ۷ صبح) آنوقت بدن شما از پنجمین ساعت (یعنی‌ ۱ شب به بعد) شروع به چربی‌ سوزی می‌کند و این فرایند تا صبح ادامه خواهد داشت.

در زیر نکاتی‌ را برای بهره برداری بیشتر از آخرین وعده غذایی که باید مصرف کنید برای شما بیان خواهیم کرد:
۱) سه ساعت قبل از خواب وعده غذایی خود را مصرف کنید.در این صورت شما زمان کافی‌ برای سوزاندن چربی‌‌ها را خواهید داشت و به احتمال زیاد تا صبح نیز زیاد احساس گرسنگی نخواهید کرد.
۲) در طول روز از وعده‌های غذایی متعدد، سالم و کوچک و با فاصله زمانی‌ ۳ ساعت مصرف کنید.این کار باعث میشود که شما در طول شب کمتر احساس گرسنگی داشته باشید.
۳) آخرین وعده شما باید شامل منابع پروتئینی بدون چربی‌ مثل سینه مرغ و کربوهیدرات‌های دارای فیبر مثل سبزیجات و میوه‌ها باشد.

قند خون دارید ، سرکه سیب و دارچین بخورید

سرکه سیب به نظر می رسد برای کمک به دیابت و کنترل قند خون مفید باشد این نوع از سرکه سیب می تواند از عملکرد سیستم ایمنی بدن حمایت و برای برخی افراد، حتی به درمان یبوست کمک کند.

دو ماده غذایی «سرکه سیب» و «دارچین» برای کاهش قند خون فواید معجزه‌آسای دارد.

سرکه سیب

مطالعات نشان می‌دهند که 2 قاشق غذا خوری سرکه سیب به همراه یک اُونس پنیر به هنگام شب می‌تواند قند خون را در روز بعد به هنگام صبح کاهش دهد.

همچنین، مصرف سرکه در غذا می‌تواند اثر خود را تا 2 ساعت بعد نشان دهد که قند خون را تا حد زیادی کاهش می‌دهد.

نوشیدن سرکه سیب نیز می‌تواند برای کسانی که تمایل به طعم‌های ترش دارند خوشایند باشد. سایرین نیز می‌توانند در تهیه سُس از آن استفاده کنند و از خواص آن بهره لازم را ببرند.

دارچین

اضافه کردن دارچین به غذا می‌تواند از طرفی باعث طعم دادن به غذا شود و عطر خوشایندی به آن دهد و از طرفی دیگر می‌تواند همزمان باعث کاهش قندخون شما شود.

مطالعات نشان می‌دهند که مصرف یک تا 6 گرم دارچین به‌صورت روزانه می‌تواند سطوح گلوکز، تری گلیسیرید، کلسترول LDL در افراد مبتلا به دیابت نوع دوم را به‌صورت قابل ملاحظه ای کاهش دهد.

توجه: 2 تا 4 گرم دارچین به اندازه نصف تا یک قاشق غذاخوری دارچین است. به یاد داشته باشید که مصرف زیاد و بیش از حد دارچین می‌تواند مضر و سمی باشد. دارچین را می‌توانید با اسپرسو و یا ماست، چای و یا همراه غلات میل کنید